من مردی هستم
                            از عصر حجر و

                                               آتش را هنوز سجده می کنم
                                                       و تف می کنم به تمامی خدایان پلاستیکی

تو زنی هستی
در عصر ریاضی و
از این پستان تا آن پستانت
شرمی است
                   هزار میلی متر پر از دروغ
از این نگاه تا آن نگاهت
                           هزار رویای زنده بگور

تو دوست می داری و
دوست نداشته ای
می خندی و نخندیده ای
می گویی و نگفته ای

من مردی هستم از اعصار گذشته
من با ماده شیر ها و ماده گرگ های رو سپی می آمیزم
و لعنت می کنم به دله سگ های با وفا
من فلسفه را نشخوار و قی می کنم
تو عینک فلسفه می زنی

من با چشمه و کوه و دشت و درخت می آمیزم
تو با آن آلت پلاستیکی

تو  در عصر مردان مقطوع النصل
                                     هر شب
                                               از آسانسور و موبایل و کامپیوترت
                                                                                         آبستن می شوی
و فردا رویایی سقط شده را
                                  به زباله دان کوچه می افکنی

بگذار ساده بگویم
                             بگذار ساده بگویم

                                                       تو که بیایی
                                    پاسبانها و دستبند ها و زنجیر ها متولد می شوند.

 

کاکه واحد :http://sirwe1.persianblog.ir/