فقط نام نیک است که می ماند
همه ی آنچه زبان قدرت گفتنش را ندارد
و عشق وعشق و
عشق
+
نوشته شده در سه شنبه سوم آبان ۱۳۹۰ ساعت 16:40 توسط یک دوست |
اینجا سرزمین من است
سرزمینی که مرا بخاطر آنچه که نیستم می خواهند
و من آنچه که هستم، هستم
و هرگز آنچه که نباید باشم نخواهم شد
حتی اگر بمیرم...
خانه
پروفایل مدیر وبلاگ
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
عناوین نوشته ها
نوشتههای پیشین
مرداد ۱۳۹۲
اسفند ۱۳۹۱
مهر ۱۳۹۱
شهریور ۱۳۹۱
تیر ۱۳۹۱
خرداد ۱۳۹۱
آذر ۱۳۹۰
آبان ۱۳۹۰
تیر ۱۳۹۰
اسفند ۱۳۸۹
دی ۱۳۸۹
آذر ۱۳۸۹
آبان ۱۳۸۹
مهر ۱۳۸۹
شهریور ۱۳۸۹
مرداد ۱۳۸۹
خرداد ۱۳۸۹
فروردین ۱۳۸۹
اسفند ۱۳۸۸
بهمن ۱۳۸۸
دی ۱۳۸۸
آذر ۱۳۸۸
آبان ۱۳۸۸
مهر ۱۳۸۸
شهریور ۱۳۸۸
مرداد ۱۳۸۸
تیر ۱۳۸۸
خرداد ۱۳۸۸
اردیبهشت ۱۳۸۸
فروردین ۱۳۸۸
اسفند ۱۳۸۷
بهمن ۱۳۸۷
دی ۱۳۸۷
آذر ۱۳۸۷
آبان ۱۳۸۷
شهریور ۱۳۸۷
آرشیو موضوعی
شعر
کودک
زن
من
برچسبها
روز کودک
(1)
پیوندها
مندال (ناسر فه تحي)
يادداشتهاي من تا رسيدن به... (ايرج عبادي)
ئاوينه ي ئيمه (شوراي نويسندگان)
وخدا گفت: شروع (آسو شجاعي)
باران بهانه بود (اميد)
تنها پرواز نمي کنم (ئه وين)
طنز اجتماعي (ئه مير كورد)
كونه كورد(ن.ف)
پاييز (ئارام)
ايلام ساتراپ مهر (غلامي)
جامعه وبلاگ نويسان کرد
سنندج شهر عشق و دوستي (سامال)
دروون
هه سته به شان (ئه له ند)
قه شمه ر ئاوا
سلام کتاب(کتاب شناسی)
BLOGFA.COM