فقط نام نیک است که می ماند

آن از وبلاگ بیچاره ام که یک سال و اندی برایش زحمت کشیدم

و نابودش کردند

 و این هم از وبلاگ بعدی که نمی دانم چه بلایی سرش آوردند...

ولی من باز هم شروع کردم اصلا مهم نیست...

 دوباره می نویسم و دوباره خواهم نوشت... حتی هزاران بار ...

یک سلام تازه با یک آغاز پخته تر...